سلام. نویسنده این وبلاگ سعیش بر آن بوده است که تجربیات، اتفاقات و ماجراهای آموزنده و مفیدی را که در این مسیر تحصیل در خارج از کشور (کانادا) با آنها مواجه گشته است در اختیار خوانندگان عزیز قرار دهد. شاید مفید فایده واقع گردد. إن شاءالله... آمین!
 

Making MusiC


 
 
نویسنده : دانشجو
تاریخ : دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳٩۱
نظرات

سلام دوستان خوب و تمیز و مهربون من،

روال این وبلاگ این است که اگر بحثی ناقص مطرح شد چه به

دلیل اطلاعات ناقص بنده، چه به هر دلیل دیگری، و یکی از

خوانندگان محترم آن را گوشزد کردند، در صورت امکان به نام

گوینده و گوشزد کننده اش در متن وبلاگ قرار داده شود، تا یک

محیط تبادل افکار و آراء سالم و مؤثری را در این مکان داشته

باشیم و همگان از آن بهره مند گردیم. چون خیلی ها نظرات را

نمی خوانند و بحث را همین طوری ناتمام دریافت می دارند، که

البته به نظر حقیر بهتر است نظرات نیز در مراجعه به هر وبلاگی

خوانده شود (البته برخی نظرات از جمله تبلیغات بازگانی و

بازاریابی و ... نیازی به خواندن ندارد هااااااالبخند) . اینجا هم

مخاطب خاص دارد و نظرات زیبا و ارزنده ای نوشته می شود که

بنده به شخصه از خواندنشان حظّ وافی و کافی می برم.

امیدوارم برای دیگر رهگذران نیز همین گونه باشد.

این سطور مقدمه ای کوتاه بود بر پست قبلی با عنوان "روحیه

مازوخیستی حاکم بر بیشتر جوانان این قوم".

چند نفر از دوستان توضیحاتی بر نوشته مزبور افزوده بودند که

بهتر دیدم در متن وبلاگ نیز بیاید. البته توصیه بنده اینست که

اول پست مذکور خوانده شود بعد این، تا زنجیره کلام از دستتان

درنرود و بدانید از کجا به کجا رسیدیم و چه شد و چرا اینگونه

شد. لبخند

بخشی از نظر جناب آقای رادمان این بود که:

 [...]. خوبی ها و زشتی ها در میان همه ی اقوام و ملت ها

وجود دارد. اگرچه فکر می کنم بسیاری از مردم کانادا با این گونه

رفتار موافق نیستند.*متفکر

بنده هم سؤالی از ایشان پرسیده ام* که منتظر شنیدن

پاسخشان در بخش نظرات هستیم...

آقای امین آقا هم مورد خاصی را که بنده حین نوشتن این سطور

به ذهنم خطور نکرده بود به زیبایی گوشزد کرده بودند* که در

ادامه می آید:

در مورد اول** شدیدا درد کشیده ام!

در مورد دوم** هم واقعا هنوز فلسفه این کار را نفهمیدم. اگه

قرار به داشتن همیشگی یک طرح روی بدن است که خب،

آمدیم فردا روزی این طرح از مد افتاد، تکلیف چیست؟! آیا واقعا

می شود یک طرح را مثل یک لباس برای همیشه در بدن

داشت!؟ با عقل جور در نمی آید. اگر خسته شدی، چه؟ اگر

تکراری شد، چه؟! اگر همسرت از دیدنش خوف کرد، چه؟! اگر و

اگر و اگر...

و نکته آخر: خدایی که آنقدر باهوش است و زیبا می آفریند و

خلقتش هیچ کم و کاستی نداشته، اگر لازم می دانست بدن

های هر کداممان را از نقش و نگارها می زد، به بهترین شکل!!!

فاطمه خانم هم کاملاً بجا و مناسب، به بعد ایرانی قضیه اشاره

کرده و نوشته اند:

دردی را که شما اونجا میکشید من اینجا از دست هموطنان

عزیز میکشم. بینی هایی که الکی جراحی میشه، ساکشن

ها، پوستهایی که یه کم پیر شده و حالا باید به مدد تیغ جراحی

جوان بشه و ... اگر بدونید چه زجری میکشم!نگران متأسفانه دور و

بریهای ما [...]*** باهم مسابقه دارند. یکی دماغ عمل میکنه

اون یکی پوست میکشه اون یکی روی بازوش تاتو میکنه این

یکی تاتوی ابروش را لیزر میکنه و نو نوا میکنه خلاصه که خیلی

دلم پر بود. دست گذاشتی روی دل من!! والّا بخدا اینها همه

کفاره داره مگه میشه هر کاری دلمان خواست با بدنمان بکنیم

این بدن امانته بابا امانت ...

کسی را یارای مقاوت در برابر حق و حقیقت هست آیا؟!لبخند

 

از همه دوستان نظر دهنده که همکاری کردند جوانب این آفتی

را که مثل خوره افتاده به جان مردم، بررسی کنیم، سپاسگزارم).


 * رک. بخش "نظر شما" مربوط به پست مذکور.

** مورد اول که در متن آمده بود مربوط به حلقه آویز کردن بخش هایی از بدن از جمله بالای پلک و لب ها و لاله گوش و الخ می باشد. مورد دوم حاکی از خالکوبی و طراحی نقوش و اشکال عجیب و غریب بر روی دست و پا و ... است.

*** یکی از روش های ارجاع داخل متن این است که اگر بخواهید بخشی از کلام شخص دیگر را که نقل قولش می کنید، نیاورید می بایست بجای بخش حذف شده آکولاد یعنی این علامت [ ] را بنویسید با سه نقطه در وسط یعنی این: [...] بعد ادامه کلام شخص مذکور. لبخند نخندید! خب چه کنم؟ از بس که اینجا کارهای پایان ترممان در حد یک مقاله بود و می بایست قوانین مقاله نویسی را در آنها رعایت می کردیم که اخلاق علمی ام بالا رفته**** و نمی توانم هنگام نقل قول از کسی موارد مذکور را رعایت نکنم. می دانید: اگر رعایت نکنم شب عذاب وجدان درد می گیرم.لبخندلبخندلبخند اینقدر هم نخندید لطفاً!جدی می گویم.

**** از اولش هم بالا بود، جمله بالا را محض مزاح عرض کردم.چشمک


 
 
سلام. نویسنده این وبلاگ سعیش بر آن بوده است که تجربیات، اتفاقات و ماجراهای آموزنده و مفیدی را که در این مسیر تحصیل در خارج از کشور (کانادا) با آنها مواجه گشته است در اختیار خوانندگان عزیز قرار دهد. شاید مفید فایده واقع گردد. إن شاءالله... آمین!

دانشجو