سلام. نویسنده این وبلاگ سعیش بر آن بوده است که تجربیات، اتفاقات و ماجراهای آموزنده و مفیدی را که در این مسیر تحصیل در خارج از کشور (کانادا) با آنها مواجه گشته است در اختیار خوانندگان عزیز قرار دهد. شاید مفید فایده واقع گردد. إن شاءالله... آمین!
 

Making MusiC


 
 
نویسنده : دانشجو
تاریخ : شنبه ۱۸ شهریور ۱۳٩۱
نظرات

سلام دوستان

یکی از موضوعاتی که از بدو ورود به کانادا (شهریور 90) موجبات شگفتی مرا فراهم کرد این موضوع معلولین جسمی بود. متفکر هرچه بیشتر در اجتماعشان حضور می یافتم و می یابم، بیشتر شاهد تعداد روزافزون این افراد در سطح شهر می شدم و نیز می شوم.

چند هفته پیش با مرجان در این باره صحبت می کردم، به مورد جالبی اشاره کرد که بنده به شخصه به آن جنبه قضیه فکر نکرده بودم. بهتر آن دیدم که شما را نیز از واقعیت امر مطلع سازم:

صحبت سر این بود که چرا کانادایی ها اینقدر معلول دارند؟ و آیا در ژن هایشان ایرادی دارد که اینهمه معلول (بخصوص ویلچرنشین) در این کشور وجود دارد؟ سوار اتوبوس می شوی، یک ویلچرنشین می بینی، پیاده می روی، ویلچرنشین می بینی، خرید می روی، ویلچرنشین می بینی و الخ. متفکر

مرجان گفت: نه، ما در ایران هم معلول کم نداریم اما مسأله اینست که در کانادا به دلیل امکانات زیادی که جهت خدمت رسانی به این قشر از افراد تعبیه شده است، معلولین جسمی در کانادا می توانند براحتی و مانند یک انسان سالم جسمی در صحنه اجتماع حضور فعال داشته باشند


اما معلولین ما مجبورند گوشه خانه بنشینند چون یک بار آمد و رفتشان به سطح شهر با مشکلات فراوانی مواجهشان می کند. متفکر

این حرف عین واقعیت است که من از آن غافل شده بودم! اگر خاطرتان باشد در بحث اتوبوس های واحد لندن درباره نحوه سرویس دهی به معلولین ویلچرنشین صحبت کرده بودم. به کف ورودی اتوبوس توجه بفرمایید. این همان جاییست که برای خدمت رسانی به معلولین ویلچرنشین تعبیه شده است که مانند یک پل باز می شود و در کف پیاده رو قرار می گیرد تا براحتی ویلچر برود داخل. (رک. اتوبوس واحد London Transit مهر ماه 90)


در سطح شهر نیز همین طور است. همیشه در کنار پله ها یک مسیر هموار سراشیبی برای ویلچرنشینان تعبیه شده است حتی در جداول کنار خیابان ها که کمی با سطح خیابان فاصله دارد قسمتی را هموار کرده اند تا ویلچر و دوچرخه و کالسکه و ... بتوانند براحتی از خیابان به پیاده رو و برعکس تغییر مسیر دهند. از این قسمت عکسی نگرفته ام اما در اولین فرصت ممکن عکسش همین جا درج خواهد شد.

بحث دیگری که در کانادا بدون استثناء با آن مواجه خواهید شد بحث درب های کانادایی است که در آن بخش نیز دوباره به مسأله رفاه معلولین جسمی بازخواهم گشت...

به امید دیدار... بای بای

یاعلی!

 


 
 
سلام. نویسنده این وبلاگ سعیش بر آن بوده است که تجربیات، اتفاقات و ماجراهای آموزنده و مفیدی را که در این مسیر تحصیل در خارج از کشور (کانادا) با آنها مواجه گشته است در اختیار خوانندگان عزیز قرار دهد. شاید مفید فایده واقع گردد. إن شاءالله... آمین!

دانشجو