سلام به همگی تان،
قابل توجه دوستانی که درباره مدرک دانشگاه آزاد سؤال پرسیده بودند:
عرض به حضور ارجمندتان که اینجا تفاوتی بین مدرک دانشگاه ها وجود ندارد،
آنچه که مهم است پرونده تحصیلی (آکادمیک) متقاضی است و یک سری ملاک
های دیگر که در پست های مربوط به اخذ پذیرش به تفصیل شرح داده شده است.
پس:
نگران مدرک دانشگاهیتان نباشید که آزاد است، پیام نور است، غیر انتفاعی است
یا سراسری شبانه یا روزانه.
یک نکته هم برای کسانی که هنوز در حال تحصیل هستند و می خواهند در خارج
از کشور (برای مثال: کانادا) ادامه تحصیل دهند بهتر است حواستان به نمره
هایتان باشد که در برخی از دانشگاه ها مثل همین وسترن خیلی برایشان مهم است
که نمراتتان در چه سطحی بوده است. البته ای کاش برخی از اساتید هم حواسشان
به نمره بچه ها باشد. نه اینکه بی مورد نمره بدهند نه خیر. ای کاش بی مورد
نمره کم نکنند! من این بلاها کم سرم نیامده و با اینکه هرگز در گیر و دار نمره
نبوده ام اما در چند مورد خیلی برایم گران تمام شد! خداوند از سر تقصیرات
همگیمان بگذرد! آمین!
آنهایی هم که فارغ التحصیل شده اند و دیگر نمی توانند کاری برای خودشان و
نمراتشان بکنند توکل به خدا کرده و حتماً اقدام کنند. به هر حال، بلند شدن و راه
رفتن خیلی بهتر از نشستن و کاری نکردن است (در این مورد اخیر عواقب زخم
بستر را هم در نظر داشته باشید لطفاً!!!) و إلا همیشه برای خودتان غولی
می سازید از اینکه سطح نمراتم و معدلم پایین است و مرا قبول نخواهند کرد. خب
اقدام کنید قبول نکنند. در هر حال، چیزی را از دست نمی دهید. شاید هم قبول
کردند!؟ از کجا معلوم؟ ها؟
خدا یار و یاور همیگیتان باشد و در پناه حق پایدار و برقرار باشید ...!
آمین!
میبینید عوارضش هم ناخن جویدن است. من نمی گویم هاااا! روان شناسان می گویند. خدا نصیب نکند اینگونه فشارهای عصبی را که حال و روزت شود این! البته خاطرتان جمع: این یک بحث روان شناسی است اما من به قدری کار سرم ریخته است که فرصت نمی کنم دست از تایپ نوشته ها و ویرایش آنها بردارم تا به ناخن هایم نگاه کنم چه برسد که بخواهم "ناخن جوون"! راه بیندازم 
